Door toedoen van de samenstellers van de muziekgeschiedenis is de Franse opera in het algemeen en zeker de vroege- en Barokopera stiefmoederlijk behandeld. Wij willen u overtuigen van de uitzonderlijk boeiende opera's met een eigen muzikale taal en expressie.

Tegelijk zullen we moeten spreken over de intriges en het gekonkel aan het Franse hof dat uiteindelijk de 'enige' gebruiker was.

U kunt het zich al voorstellen: de inhoud van deze opera's, de muziek en de dans zijn vaak allegorieën van pikante gdbeurtenissen aan het hof. Een pralerige vertoning met ondeugende knipoogjes en vermaningen aan bepaalde hovelingen.

Deels zijn de opera's, ondanks de mythologische inhoud, vergelijkbaar met hedendaagse roddelbladen waar wij ons uiteraard niet aan zullen spiegelen.