Laat het ons over de vrede hebben. Maar dan niet over vrede als toestand van rust en stilstand. Of over de tevrede(n)heid. Maar over de actieve vorm. Het vredesproces. Want in heftig onderhandelingsverkeer kan soms meer vrede schuilgaan dan in pakweg de aanblik van een boeddhistische monnik in volle meditatie.
Het is vooral op die manier dat we tegen Willem Elsschots Het Dwaallicht willen aankijken. En tegen Frans Laarmans, de held van dienst. Die op weg naar huis drie zwarte mannetjes tegenkomt die vruchteloos de Kloosterstraat lopen te zoeken. Laarmans' verwoede pogingen hen de weg uit te leggen in een Engels dat tekortschiet. Zijn besluit om de drie in eigen persoon naar de Kloosterstraat te begeleiden. Waar zij de knappe Maria Van Dam hopen te vinden. Het onderhandelen over het al dan niet aanschaffen van een ruikertje bloemen. En daarna over wie de bloemen betalen mag ... Het is allemaal koren op onze molen.
Al beseffen we natuurlijk dat de vrede en de vriendschap in Elsschots boekje steeds meer geperverteerd raken naarmate het verhaal vordert. Anders zou Elsschot Elsschot niet zijn. En BZB niet BZB.
De Laarmans uit onze versie zal zich omgeven weten door een horde Antwerps schorriemorrie dat alleen het einde van de novelle gelezen lijkt te hebben. Waarin gelukkig een kanjer van een muzikale ingang verscholen zit ... Barbershop! En dat namens veeleer in rock-'n-roll en avant-garde te situeren medemensen als Rudy Trouvé, Youri Van Uffelen, Gunter Naegels, Ephraïm Cielen en Tim Liebaert.
Tekst: Willem Elsschot Concept: Adriaan Van Aken Bewerking en regie: Adriaan Van Aken & Stijn Devillé Spel: Warre Borgmans Muziek: Rudy Trouvé, Youri Van Uffelen, Ephraïm Cielen, Tim Liebaert & Gunter Naegels Coproductie: Antwerpen Boekenstad
